شاعر شدم تا در میانه های اشعار

از تو غزل گویم ولی با روی بسیار !

 

من که همیشه آدمی کم حرف بودم

تغییر کردم در غزل، پُرچانه بیمار

 

"شاعر" که نامم نیست از طبعِ ضعیفم

"شاعرنما" شاید به من باشد سزاوار !

 

از تو غزل میگویم و امّیدوارم

یک روز هم برگشتنت را میزنم جار...

 

شاعر :  " حمید اقبالی "